Algemeen·NRC·14 jan 2023

Wat moet dat moet!

Toen ik deze week las dat in de Verenigde Staten een kind van zes de juf had neergeschoten, vatte ik het plan op om onze kleindochter een kalasjnikov cadeau te doen. De lieverd is zeven. Het wapen hoeft niet meteen mee naar school, maar op de vrije woensdag kan ze toch mooi op een stukje Veluwe voorzichtig oefenen? Ik opperde om onze koning te bellen. Die heeft vast nog wel een stil perceeltje waar hij het zelf ook geleerd heeft. Wanneer mag een kind een wapen? Op welke leeftijd mag je op schietles? Onze kroonprinses heeft bijvoorbeeld al jong leren knallen. Zover ik begrijp voor the fun . Maar als ik lees dat het arme kind door criminelen officieel bedreigd wordt, zou ik me kunnen voorstellen dat ze vanaf nu een klein geladen vuistwapen in haar tasje heeft. Al is het maar om dat tuig af te schrikken. Dat heet zelfbescherming. Niet alleen tegen criminelen, maar ook tegen een zekere Guido, die haar in zijn oudejaarsconference belachelijk gemaakt schijnt te hebben om haar gewicht. Toen ik dat las dacht ik: hup Amalia, gewoon je pistool op die flauwe grappenmaker richten en rustig tegen hem zeggen: „Wegwezen schele, mijn ogen doen het wel goed en ik kan heel precies richten!” Het woord als wapen. Dan is die schijterd zo stil.