Algemeen·NRC·22 jul 2024

Wat is dat toch, met die woorden

Het was helemaal geen avond. Gewoon ochtend, de granola op tafel, net het kommetje yoghurt leeggegeten, even op de telefoon kijken terwijl Andrea van Poll zich verspreekt op NPO Klassiek bij het voorlezen van een naam – gewoon zoals ochtenden gaan. Op de telefoon de onvolprezen Coster-site die elke dag een gedicht stuurt, die morgen ‘Avond’ van Willem Kloos. Mmm, bijna niet nodig om het weer te lezen, zó bekend, zó makkelijk klinkend in mijn gedachten. Al heb ik het nooit helemaal goed, irritant is dat. Net als Nijhoffs ‘Lied der dwaze bijen’ dat ik echt wel geprobeerd heb uit het hoofd te leren, maar altijd zijn er plekken waar ik de weg kwijtraak in de verspringende rijmen tot ik weer veilig in de laatste twee strofes terecht kom en met ontroering de laatste mompel: „Het sneeuwt, wij zijn gestorven,/ huiswaarts omlaag gedwereld,/ het sneeuwt, wij zijn gestorven/ het sneeuwt tussen de korven.”