AlgemeenOne World
Waarom de Arabische diaspora ‘vanzelfsprekend’ solidair is met Palestina
Ik heb mijn vader – een bijna 2 meter lange man die in zijn geboorteland Libanon de afschuwelijkste dingen heeft meegemaakt tijdens de burgeroorlog (1975-1990) – slechts twee keer zien huilen in mijn leven. Bij de invasie van Irak in 2003, en toen hij op Al Jazeera de inmiddels wereldberoemde beelden zag van de 12-jarige Muhammad al-Durra in Gaza. Schuilend achter zijn vader kromp Muhammad plotseling ineen; doodgeschoten door een Israëlische scherpschutter op 30 september 2000, de tweede dag van de Tweede Intifada. Muhammad stierf met zijn hoofd in de schoot van zijn zwaargewonde vader die hem tot op het laatst radeloos probeerde te beschermen tegen de regen van kogels die op hen werd afgevuurd. Met zijn handen voor zijn ogen, alsof hij dacht dat hij zichzelf zo kon beschermen.

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/23134314/261026OPI_2037736112_Economist-Saudi-Arabia.jpg)