Algemeen·NRC·4 mrt

Verwoed puzzelen op de diepere betekenissen van de schilderkunst van Vermeer

Maar wie was dat genie, wat bewoog hem, wat wilde hij met zijn werk vertellen? Als het aan de Britse kunsthistoricus Andrew Graham-Dixon ligt, is het raadsel van de ‘Sfinx van Delft’, zoals de Franse negentiende-eeuwse criticus Theophile Thoré Vermeer noemde, door hem opgelost. In het voorwoord bij zijn Vermeer , en in interviews voorafgaande aan de verschijning van zijn biografie, zet hij hoog in. De onwereldse verstilling van Vermeers interieurs, de ontroerende, contemplatieve uitdrukking van zijn vrouwengezichten, de transcendente glans die hij over de alledaagse werkelijkheid legt, valt volgens Graham-Dixon alleen te verklaren door hem niet als een schilder van sublieme Hollandse genrestukken te zien, zoals veel van zijn minderbegaafde tijdgenoten, maar als een diepreligieus bewogen schilder.