Algemeen·NRC·1 mrt 2024

Verdubbel de natuur, het kan

Onze natuur slibt dicht, met mensen. Vooral met een specifiek subtype, de homo recreans – één van onze grootste zoog- en roofdieren – die het daar geweldig naar zijn zin heeft. Enerzijds is het natuurlijk prachtig dat al die mensen de natuur intrekken en steeds andere manieren ontdekken om zich tot die natuur te verhouden: bosbaden, fietsen, wandelen, wildplukken, picknicken, hardlopen, paardrijden, wild spotten, de hond uitlaten, survivallen. Bewegen is gezond, de frisse buitenlucht doet ons goed en groen heeft een heilzame werking op lichaam en geest. Anderzijds verstoort deze diersoort de rust en het leefgebied van allerlei andere soorten. „De natuur is te vol”, concludeert de boswachter vertwijfeld en dus moet er voortaan betaald en gereserveerd worden. Het zal je baan maar wezen: fluitje in de mond, fiets met dikke wielen onder de kont, notitieboekje op zak en hup, op pad om bonnetjes te schrijven en toegangstickets te controleren. Ik kan me voorstellen dat de gemiddelde boswachter met andere verwachtingen aan zijn loopbaan begon.