AlgemeenNRC13 okt 2025

Unheimlich in eigen woonplaats

Een goede week geleden, op zondag 5 oktober, even na het middaguur, reden er motorrijders in escorte door mijn straat: dat rijden kan ook rustig gebeuren, maar zo’n machine smeekt als het ware om geraas en een onbehoorlijk aantal decibellen. Dat was het geval, geluid als wapen, heel effectief. Aan de achterkant voerden die motoren grote, Palestijnse vlaggen met zich mee. Was dit bedoeld als adhesiebetuiging aan de Rode Lijndemonstratie, die een uurtje later op het Amsterdamse Museumplein zou beginnen? Ik vond de combinatie motorgeweld-Rode Lijnprotest intuïtief vreemd. Ronkende motorclubs verwacht ik eerder bij boerenprotesten en anti-asielbijeenkomsten. Dat er op die Rode Lijnzondag zo’n 250.000 mensen door de straten van Amsterdam trokken, zonder noemenswaardige vernielingen of opstootjes – het is maar weinig demonstraties gegeven. Het merendeel van de deelnemers kwam niet op voor het directe eigenbelang op – hoger loon, minder werkdruk – maar protesteerde tegen de aanhoudende verwoesting van mensen, gebouwen en een complete cultuur op zo’n vijf uur vliegen hiervandaan.