Algemeen·NRC·17 nov 2022

Twee oude schrijvers vervuld van het mysterie van meisjes

Meisjes, mmmm-meisjes, zucht, zwijmel, steun, kreun: ‘Ze maken alles dansend, ze horen bij de lentebries die ik in gedachten kan hebben, open ramen, open tuindeuren, een tuin, met de geur waaraan ik het liefst denk, de geur van een tuin nadat het pas geonweerd heeft, in die geur zit een nieuw begin en zachte rust.’ Dat schrijft Thomas Verbogt (1952) in zijn nieuwe roman Maak het mooi . Een lentebries dus. Die geen storm wordt. Niet in gedachten, niet daarbuiten.