Tussen de zoete walm van gesmolten chocopasta dacht ik een vleugje zeehond te ruiken I column Maaike Borst

Op het strand lag een dood zeehondje. Of eigenlijk: er sudderde een geelbruine plak vet in de zon. Alleen de contouren van zwemvliesjes verraadden dat het ooit zo’n jonge donzige superzwemmer met grote diepzwarte ogen was geweest.