Algemeen·NRC·3 sep

Terwijl mijn zen-meditatieleraar uitlegt dat openheid een houding is, ga ik steeds verder op slot

Mijn zen-meditatieleraar vraagt de groep of we de graaf van Montecristo kennen. Is dat die van Dracula, vraag ik, waarop iedereen lacht. Als je iets onnozels hebt gezegd kun je maar beter meelachen, weet ik uit ervaring, dus dat doe ik, ook omdat ik me niet schaam. Maar dat verhaal ken je toch wel? zegt de vrouw naast me. Nee, zeg ik. Echt niet? Ze heeft zo’n toontje in haar stem. Nee, zeg ik weer, nu ook op een toontje. Wat is dat toch voor reactie, vraag ik me af. Misschien denkt ze dat ik me graag onnozel voordoe. Of wil ze dat ik me alsnog ga schamen. Geef het op, wil ik zeggen. Ik schaam me uit mezelf al vaak genoeg.