Algemeen·NRC·2 feb 2022

Tegendraadse kunst, Texas-melancholie en hooligans

Na een half uur in de tentoonstelling Frenemy van Josefin Arnell en Margaret Haines bij Rozenstraat, Amsterdam, vroeg ik me af of het nog kan: tegendraadse kunst maken. De twee doen hun best: de twee films in de expositie hinten zwaar naar outsidercultuur en anti-esthetiek, in de ruimte staan verschillende ‘pijnbanken’ met doodshoofden en monsters, de wandbespanning is kleurrijk en fel en op het grote tapijt aan de rand van de ruimte zien we onder andere een groen-kotsend wezen en een zombie. Toch ontregelt het geheel niet erg, want als kunstkijker herken je de referenties: veel (heel veel) Mike Kelley, Paul McCarthy, stripcultuur, horror. Dat is natuurlijk ook het punt: alles wat buiten de bekende kaders probeert te treden stapt meteen een nieuw kader binnen – provocatiekunst is al decennialang een genre. Bevrijding wordt simpelweg verplaatsing, met iets te veel aplomb gebracht.