AlgemeenNRC
Te hoog, te log en te zwaar is de Nissan Ariya, maar hij rijdt lekker
Over de Nissan Ariya las ik lauwe verhalen. Maar het interieur valt me mee. Er schurkt geen vette middenconsole tegen de rechterknie en de rust voor het oog is weldadig. Op het dashboard loopt in een moedig geambieerde BMW- en Mercedes-stijl een Berlijnse muur van schermen. De poging struikelde over de onneembare cultuurkloof. Grafiek en resolutie bleven knullig op zijn Nissans, een soort AD voor het oog. De draadloze telefoonlader zit onhandig in een gleuf onder de middenarmsteun, die je moet opklappen om je telefoon eruit te krijgen. De besturing is volkomen contactloos, al is het stuur fijn in hoogte en diepte verstelbaar. De versnellingshendel is een onnavolgbaar muisachtig geval, alleen verzonnen om maar niet op anderen te hoeven lijken, en de harde stoelen met hun vlakke rugleuningen zitten niet aangenaam. Toch ben je opgelucht. Tot je bij afslaan of inhalen over je schouder kijkt. Je ziet de doodste hoek ooit. De voet van de C-stijl meet van achterzijruit tot achterruit 1 meter 20. Moet ik weer gaan mokken, en het ging net zo lekker tussen ons. Nissan ten voeten uit. Stappen zetten, eigen glazen ingooien.
/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data98904390-f811a3.jpg)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
