Algemeen·NRC·23 mrt

Schrijver Juan Gabriel Vásquez: ‘Ik vroeg me af of je kon sterven van verdriet’

Op donderdagavond 8 januari 1982 zakte de Colombiaanse beeldhouwer Feliza Bursztyn (48) in een Russisch restaurant in Parijs in elkaar, nog voor zij iets te eten had kunnen bestellen. Bursztyn was uitgeweken naar de Franse hoofdstad nadat het Colombiaanse regime haar het leven thuis onmogelijk had gemaakt. Zoiets was eerder gebeurd met linkse landgenoten zoals een van haar tafelgenoten die avond – de schrijver Gabriel García Márquez. Twee weken later schreef hij een column in El País over de dood van Bursztyn: een harde aanval op wat Colombia haar had aangedaan. Uiteindelijk was zij, schreef hij, „van verdriet gestorven”.