Algemeen·NRC·17 dec 2025

Schrijver Etgar Keret: ‘Optimisme beschouw ik als een strategie’

Een gesprek met Etgar Keret kan, zoals ik al eens meemaakte tijdens een interview ruim twintig jaar geleden, werkelijk alle kanten opgaan. Aanleiding destijds was de Nederlandse vertaling van Pizzeria Kamikaze (2001), zijn verhalenbundel (later ook omgetoverd tot graphic novel) waar in het titelverhaal hoofdpersoon Chaim zelfmoord pleegt en terechtkomt op een plek die verdacht veel lijkt op de werkelijkheid, behalve dat er mensen rondlopen met gaatjes door hun slaap en in een ‘lijkbar’ rondhangen. In dat gesprek ging het over zijn Poolse ouders die de Holocaust overleefden en naar Israël migreerden, over het belang van zelfstandig denken – iets wat hem geregeld in de problemen bracht toen in het Israëlische leger zat – over de schizofrene houding van Israëliërs en Palestijnen ten opzichte van elkaar en het groeiende nihilisme onder generatiegenoten. En hoe hij met zijn ultrakorte verhalen, die vaak uitgaan van een alternatieve, fictieve werkelijkheid, probeerde het zwart-wit denken in zijn land te bestrijden.