Algemeen·NRC·17 jun 2023

‘Schelpjes krijg ik zo van het Wad’

Al vijftien jaar ga ik in het voorjaar met mijn vrienden fietsen in de buurt van Girona. Hoewel er bij vlagen serieus gekoerst wordt, is het aandeel terras minstens zo belangrijk. Lunch bij Font Picant in Bell Loc en omhoog sprinten naar Romanyá de la Selva. Vis eten aan het strand bij Platja d’Aro en freewheelen langs de kust naar Tossa de Mar. Tapas in Girona en nog even de klim naar Els Àngels meepakken op weg naar La Pera voor de bonenschotel met Botifarra. Maar dit jaar kreeg de vliegschaamte de overhand en wordt het Hochsauerland in plaats van Catalunya. Dan is het een troost dat Janneke tegenwoordig zo Catalaans is angehaucht dat ze boontjes met schelpjes in de krant zet. En neem dan echt gedroogde boontjes. Geen extra werk, alleen ’s morgens even in een pannetje koud water dumpen. Schelpjes moet ik bestellen bij mijn visboer maar dan krijg ik ze ook zo van het Wad. Boontjes met een bite, af en toe een kusje van een schelpje, alles bij elkaar gebracht door een fluweelzacht groentesausje. Bon profit!