AlgemeenNRC
Rouw je bij het verlies van je moeder om haar of om jezelf?
Twintig jaar geleden overleed mijn vader, veel te jong en dus totaal onrechtvaardig. Ik kon maar niet begrijpen wat ik had gezien en meegemaakt: het onmenselijke lijden, de laatste adem, zoveel onopgeloste vragen en gevoelens. In de jaren die volgden las ik alles wat los en vast zat over de dood, liefst de dood van een ouder. Op zoek naar begrip en herkenning, zowel op persoonlijk niveau als om het intellectueel te kunnen duiden. Maar wat ik las bevredigde nooit, bijna elk boek vond ik sentimenteel of zelfs onwaarachtig, alsof men de dood niet echt in de ogen durfde te kijken. Het meeste had ik aan klassieke romans. Tolstojs De dood van Ivan Iljitsj is voor mij nog altijd het boek dat het nauwkeurigst de duisternis beschrijft waarin ik toen ronddoolde.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2024/01/18095627/data110383289-4ee628.jpg)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
