Algemeen·NRC·2 mrt 2022

Racisme aan de Europese grenzen is staande praktijk

Het was 17 februari, toen ik op het treinstation van Lviv, in het westen van Oekraïne, Nonso Okwuwa Obehi tegenkwam. Vanuit Washington, Londen en Brussel zwollen de berichten aan over een aanstaande Russische invasie vanuit het oosten van het land. Maar Obehi vond het tijd om van het veilige westen, waar hij twee dagen had gebivakkeerd, weer terug te reizen naar de hoofdstad Kiev. „De spanning lijkt een beetje uit de lucht nu, dus we gaan weer terug en het aankijken”, zei hij terwijl hij drie zware koffers de trap op zeulde. Zijn twee kinderen en zijn vrouw reisden mee. Kiev was thuis voor het gezin, waar beide ouders hun masters-studie doen. „Het is cool om hier te wonen. De mensen zijn vriendelijk en Kiev is een stuk aangenamer dan Lagos”, vertelden ze.