Algemeen·NRC·3 uur geleden

Profetie

In oktober 1945 verhuisden wij plotseling uit ons kleine, dierbare dorp Geesteren in Twente naar de grote stad, Groningen. In het dorp begreep men dit niet. De melkboer zei vervolgens dat de grote stad toch niks is. Dat ze daar een bouillonblokje in een pan met water stoppen en dat dan soep noemen. Moeder zei: „maar in Groningen zijn zulke goede scholen voor de kinderen.” Waarop de melkboer zuchtte en zei: „Vrouw Habing, wej krigt nog es gebrek aan domme luu.”