Algemeen·NRC·26 nov 2024

Op papier een prachtig idee: een mantelzorgwoning op het eigen erf. ‘Maar dan ziet de gemeente beren op de weg’

Toen de vader van Bram de Jong in 2016 overleed, bleef zijn toen 65-jarige moeder achter in een groot huis in het buitengebied van Gouda. Dat werd steeds lastiger. Ze had last van allerlei lichamelijke ongemakken zoals vergevorderde artrose, kwam steeds minder op de bovenverdieping van het huis, had meer en meer zorg nodig. Bram (41) woonde toen ruim tien kilometer verderop, maar ging, net als zijn zus, na zijn werk vaak naar zijn moeder toe. Meestal bleef hij een paar uurtjes hangen, al had hij thuis een druk gezin met kleine kinderen. Dat ging steeds meer „wringen”, vertelt hij. „De zorg hangt toch een beetje als een molensteen om je nek.” Hij vroeg zich ook af: „Als dit nog vijf jaar voortkabbelt: hoe moet het dan? Je wordt er niet beter op als je ouder wordt.”