Algemeen·NRC·26 jun 2023

Op de klokken van Maarten Baas is het altijd de mens die de tijd aangeeft

„Alleen aan de mens kan de tijd blijven haken”, schrijft Yves Petry in zijn roman Liefde bij wijze van spreken (2015). Een prachtig beknopte formulering voor een oud idee: wijzelf zijn de maat voor hoe we de tijd beleven. Een seconde voelt kort ten opzichte van een mensenleven, een decennium vinden we lang. Tegelijkertijd oogt de klok objectief: wat hier staat, geldt voor alles en voor iedereen. De wijzers jagen de tijd erdoorheen, aan de mens blijft die steken.