AlgemeenNRC
Ooit baalde je hoogstens van het weer. Ooit was erover praten een teken van oppervlakkigheid
Deze zomer zou ik anderhalve week gaan kamperen met mijn achternichtjes (10, 11 en 13) in de buurt van Groningen, maar na enkele dagen pakten we de tent alweer in. Te nat, te koud, het hele campingterrein was één groot modderbad. „Je brengt ze toch niet meteen weer terug”, hyperventileerde hun vader toen ik hem belde. Dat klonk hard, maar om drie tieners met ADHD veel eerder dan beloofd weer toe te vertrouwen aan een alleenstaande ouder die eindelijk net even kon bijkomen van diezelfde drie tieners met ADHD was gewoonweg wreed, en dus zetten we in mijn woonkamer de tent gewoon weer op en probeerden we er het beste van te maken. We bezochten de klimhal om de hoek, deden in de middag karaoke in de uitgestorven kroeg van een vriend en gingen twee keer naar de Barbie-film.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2019/01/deckwitzhome.png)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
