Algemeen·NRC·9 jan

Oh ja joh?

Mijn zoontje van anderhalf brabbelt er op los terwijl hij de dino’s in zijn boekje met gezinsleden vergelijkt. Een corpulente Stegosaurus blijkt de „papa-dino” te zijn. Licht gekwetst maar onder de indruk van zijn woordenschat probeer ik hem direct maar wat dialect bij te brengen. „Oh ja joh?”, papegaait hij mijn reactie na met een schattig piepstemmetje. Zijn Noord-Hollandse moeder lacht er hartelijk om vanuit de keuken. „Klinkt alleen nog niet erg Rotterdams”, zegt ze licht sarcastisch. Waarop hij zijn hoofd draait en verongelijkt roept: „Oh ja joh, mama?”