Algemeen·NRC·2 okt

Of ik een grapje van haar mocht lenen voor mijn oudejaarsconference? Tuurlijk

Ja, ook ik moest heel diep zuchten toen woensdag het verdrietige bericht kwam dat de bijzondere en eigenzinnige Paulien Cornelisse was overleden. Ik kende haar niet goed, maar waardeerde haar werk enorm. De troostende toon van haar bijzondere columns, de rare wendingen in haar voorstellingen en ze was bovenal, als ik haar tegenkwam op een of ander feestje, de vriendelijke collega die mijn vrouw en mij veel vragen stelde. Dat is niet echt een gewoonte in het best wel zompige kleinkunstwereldje.