Algemeen·NRC·14 jun 2023

Niet vervelend

Gisteren had ik een aaneenschakeling van stemmingen die zo dominant waren dat ze mijn hele dag dreigden te verpesten. Een echte aanleiding was er niet, al zal het niet hebben geholpen dat ik een zeer drukke periode achter de rug heb waarbij de takenlijstjes langer waren dan een rol behangpapier. Hoe dan ook, bij het ontwaken was de wereld opeens grauw en vond ik alles zielig. Een hondje op straat, een opa op een bankje, een uitgedroogde boom in het plantsoen, ik kreeg er allemaal medelijden mee. Ik vermoedde dat Rutger Kopland in eenzelfde stemming verkeerde toen hij Jonge Sla schreef, het gedicht waarin hij helemaal stukgaat als hij pas geplante sla ziet. Zo weerloos en slap, zo kwetsbaar in hun „vochtige bedjes”, geen idee nog hebben dat hen waarschijnlijk een tragisch einde als salade of, nog erger, als garnering te wachten staat.