AlgemeenNRC
Met elke schrik is hij er weer
Als tiener zocht ik ooit een baantje met zoveel mogelijk frisse lucht en zo min mogelijk mensen en zo belandde ik op de plaatselijke begraafplaats. De laatste zomer van de twintigste eeuw bracht ik, gewapend met hark en grasmaaier, door tussen doden. Ik weet niet of het daardoor komt maar sindsdien moet ik altijd mee als een van mijn vrienden een graf gaat bezoeken en zo bevond ik me afgelopen week weer eens op de Nieuwe Ooster in Amsterdam, om samen met vriendin J. de laatste rustplaats van haar vader op te knappen. Terwijl we lustig mos schraapten klonk er in de verte ineens een harde knal. J. kromp meteen ineen.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2019/01/deckwitzhome.png)
Lees het volledige artikel bij NRC
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
