Algemeen·NRC·29 apr

Mannen die menen monsters te moeten zijn

De man die een moordaanslag wilde plegen op de Amerikaanse president en zijn getrouwen werd direct bestempeld als een lone wolf. Automatisch zie ik beelden van een gestoorde man, een schreeuwerd in een stinktrui. Dat idee van de geïsoleerde gek is overzichtelijk: eng, maar niet een van ons, en vrienden had hij niet. Maar deze aspirant-aanslagpleger was een populaire bijlesleraar, een geslaagde academicus en een sociaal bewogen uitvinder. Sympathiek ondanks alles, zelfs tot in het manifest waarmee hij zijn voorgenomen aanslag onderbouwt op basis van principes, zonder zijn voorgenomen actie af te dekken met religie of vergelijkbare onwrikbaarheden. Hij begint met verontschuldigingen aan „iedereen wiens vertrouwen ik heb beschaamd”, belandt via zijn verbazing over de lakse beveiligingsmaatregelen bij zijn wanhoop in aanloop naar zijn voorgenomen geweld en besluit met een boodschap voor zijn leerlingen: „Can’t really recommend it! Stay in school, kids.”