Algemeen·NRC·19 dec 2022

Mag je andermans kind corrigeren?

Treinreizigster: „In hoeverre mag je andermans kinderen corrigeren? Onlangs reisde ik in de eersteklascoupé naar huis. Alle forenzen zaten stil te werken met hun laptop op schoot. Er was een ouder stel, waarschijnlijk de opa en oma, met een tweetal kinderen van ongeveer zes en acht jaar. Die kinderen liepen te donderjagen door het gangpad: gillen en springen. Het oudere stel zei er niets van. Ik kon niet naar een andere coupé, de trein zat stampvol. Ik had wel willen zeggen: ‘Joh, kan het iets rustiger, ik probeer iets af te maken’, maar wist niet of ik me rechtstreeks tot de kinderen kon wenden. Misschien zouden opa en oma dat als een motie van afkeuring zien. Als ik zelf kinderen had gehad, had ik mogelijk beter begrepen waarom ouders in de trein wel vaker niet ingrijpen bij groot lawaai. Misschien onderschat ik hoe moeilijk het is?”