Algemeen·NRC·27 okt 2022

Lucky Fonz III las Bob Dylans boek: ‘Als hij schrijft over zijn 60 favoriete nummers is Dylan op zijn best’

‘Schrijven over muziek is als dansen over architectuur.’ Die beroemde uitspraak, vaak onjuist toegeschreven aan Frank Zappa of Elvis Costello, valt soms in discussies over het nut van popjournalistiek en -kritiek. Los van het feit dat dans als kunstvorm juist bij uitstek geschikt is om iets te zeggen over de vorm van ruimtes – en daarmee architectuur – ligt onder die uitspraak een oppervlakkig beeld van zowel popmuziek als kritiek; alsof popliedjes, in tegenstelling tot bijvoorbeeld literatuur, alleen het lichaam en het hart zouden aangaan, in plaats van het hoofd en de wereld, en alsof daarom elke vorm van analyse zinloos zou zijn. Daarnaast zou het gevaar zijn dat te diep nadenken over popmuziek zelfs afbreuk zou doen aan dat wonderlijke efemere wat liedjes zo bijzonder maakt; anti-intellectualisme is nooit ver weg wanneer passie ook de angst voor onttovering in zich draagt.