Algemeen·NRC·1 mrt 2022

Lijfservaring

Zondag liet ik mijn oudoom Karel (109 ofzo) nog even uit. Hij moest de hele tijd lachen. Ik dacht op een zeker moment aan een tetanusinfectie maar wat bleek, hij bescheurde zich nog steeds om alle reacties van ongeloof op de inval van Rusland. „Oh oh oh”, zei hij terwijl hij zich de tranen uit de ogen wreef, „al die Hollanders hier, die dachten dat er na de val van de Muur een eeuwige vrede was aangebroken en ze de krijgsmacht dus wel even konden decimeren.”