Algemeen·NRC·6 aug

Lijdzaam luisterde ik naar het gesmak van vier paar lippen

Ergens tussen Heemstede en Haarlem verloor ik kortstondig mijn liefde voor de mensheid. De trein reed heel langzaam, zo langzaam dat hij bijna stilstond, en voor in de coupé zat een vermoeide moeder met drie blonde kinderen die ik ervan verdacht namen als ‘Lente’ en ‘Mex’ te hebben. Tussen het ruziën door zaten ze allemaal luidruchtig aan waterijsjes te zuigen. Rood-gele Twisters. Eens in de zo veel tijd werd het klepje van de vuilnisbak zo hard mogelijk dichtgesmeten. „Au”, gilde de moeder na een nieuwe knal. „Mijn vinger zat ertussen.”