Algemeen·NRC·22 jul 2024

Lamsvlees, burrata en olijfolie zijn geopolitiek

Voedsel is geopolitiek, als je er oog voor hebt. De lekkernijen die iedere vakantieganger kent – de geroosterde sardines, risotto, pilav of couscous – lijken lokaal, maar zijn onderdeel van een ingewikkeld krachtenspel dat de hele wereld omvat. Die geurige olijfolie bijvoorbeeld is niet alleen maar een symbool van het mediterrane dieet met zijn supergezonde reputatie. Door arbeidstekorten worden de olijfboomgaarden ternauwernood gesnoeid, door al dan niet legale gastarbeiders. Ze worden bovendien bedreigd door de Xylella-bacterie uit Midden-Amerika. Overal zijn akkers afhankelijk van kunstmest waarvoor de ingrediënten uit Noorwegen, Wit-Rusland of Marokko komen. Pakistanen in plaats van Italianen maken tegenwoordig de mozzarella en de burrata. Voor de oliepersen, net als voor tractoren en vissersschepen, is fossiele energie nodig, meestal van buiten Europa. En dat sappige lamsvlees komt van een dier waarvan de gezondheid streng wordt gecontroleerd, met behulp van veterinaire producten die uit de hele wereld komen.