Algemeen·NRC·15 mei 2023

Kunnen we onze ongelukkige tweelingzoons helpen?

Vader: „Wij hebben twee zoons van 25, zij zijn een eeneiige tweeling. Omdat van tweelingen bekend is dat ze hun eigen, unieke plek moeten vinden, hebben we ze van jongs af in verschillende schoolklassen laten opgroeien en echt als individuen behandeld. Een van hen trok sterk naar zijn oudere broer. Beide tweelingzoons zijn een eigen weg ingeslagen, hebben gestudeerd, werken. Toch zijn ze allebei ongelukkig en tamelijk eenzaam. Ze hebben een laag zelfbeeld, kunnen blijven hangen in negatieve redeneringen en staan dan niet open voor perspectief van buitenaf. Ze hebben vaak ruzie waarbij het dan vooral gaat om wie nu eigenlijk het slechtst af is. Het lijkt wel een wedstrijdje slachtofferschap. Er komt dan zoveel emotie bij dat het drukt op het gezin. Een echt gesprek hierover met hen is onmogelijk. Mijn ex-vrouw en ik vragen ons af hoe we met deze situatie kunnen omgaan. Vraagt dit gezien hun dna en tweelingrelatie om een specifieke aanpak?”