Algemeen·NRC·26 nov 2025

In zijn nieuwe roman laat Herman Brusselmans een poes denken, maar ook overrijden

Misschien is het daarom dat Brusselmans zijn laatste werk de titel  Simpele personages  meegaf: twee woorden waarmee hij ons eraan lijkt te willen herinneren dat het slechts literaire figuren zijn die hij naar voren schuift en laat spreken. Het heeft ook iets van een conceptueel twintigste-eeuws toneelstuk, die titel, en het zal dan ook geen toeval zijn dat Brusselmans zijn helden bij wijze van dramatis personae op voor- en achterplat heeft laten afbeelden en omschrijven: twee weduwes (Mona en Arletta); het adoptiekind Marie-Paté; de ‘speedjunk’ Rosveld; de ‘andersvalide’ Theo; ‘transpersoon’ Julia; ‘baliemedewerkster’ Severine; Anna (‘echtgenote’) en de heren Dorrus en Kleefland, twee rondstruinende gepensioneerden, mopperend op de wereld als Statler en Waldorf uit de Muppet Show , maar dan uiteraard een paar tandjes grover.