Algemeen·NRC·8 mrt 2023

In deze vlotte, eigentijdse ‘Kersentuin’ vindt alles een oorsprong in het verleden

Net als in zijn sterke enscenering van Tsjechovs Een meeuw van vorig jaar, weet regisseur Michel Sluysmans nagenoeg perfect het snijvlak van humor en tragiek bij de personages te traceren. Hij regisseerde op hoog tempo, en tilt de tekst met veel frontaal spel uit het realisme. Als personages niet in de scène zitten, liggen ze vaak wezenloos op de grond of hangen ze over een muur: de personages in Tsjechovs oeuvre praten veel, en als ze niet praten, dan doen ze simpelweg niets. Ze komen niet tot handelen.