Algemeen·NRC·18 nov 2022

Ik geloof dat de wereld een willekeurige bende is

‘Het was twee weken voor de bruiloft. En poef”, zei hij, en keek me via de achteruitkijkspiegel aan. Buiten was het donker, binnen was het warm. We zoemden zachtjes voorbij de Suikerfabriek richting de stad. Paars licht, rechtstreeks uit de toekomst, scheen via smalle led-strengen aan de binnenkant van de autodeuren op mijn benen. Ik probeerde aantekeningen te maken voor het literaire programma dat ik ging voorzitten. Glazen plafond. Matilda-effect. Nelleke Noordervliet won dit jaar de Gouden Ganzenveer. Bij het instappen had hij me gevraagd of ik dienst had en had ik mompelend geantwoord dat ik schrijver was en andere, belangrijkere schrijvers ging interviewen. „Dan heb ik iets voor je boek”, zei hij. Even had ik spijt. Waarom kon ik niet gewoon gynaecoloog zijn, op weg naar een nacht vol tangverlossingen.