Algemeen·NRC·24 mrt 2023

Ik ben bijna niemand: over klimaatactie in tijden van massa-extinctie

Aan het einde van Lars Von Triers Melancholia (2011) wordt het leven op aarde weggevaagd door een weesplaneet die op de onze botst. In het verhaal dat daaraan voorafgaat staan de zussen Justine en Claire centraal. Justine is zwaar depressief en treedt het naderende einde van de wereld met grote gelatenheid tegemoet. Leven, vertelt ze haar zus, is kwaadaardig. Claire, daarentegen, blijft zich tot het bittere einde aan dat leven vastklampen. Ze huilt, probeert in blinde paniek te vluchten, drukt haar zoontje, dat te jong is om echt te begrijpen wat er gebeurt, tegen zich aan.