Algemeen·NRC·17 feb 2025

‘Hoe deel ik mijn perspectief op de loopbaan van mijn zoon?’

Vader: „Mijn zoon van 23 (op kamers vanaf zijn achttiende) rondt bijna zijn studie af. Ik begrijp dat we wel zo’n beetje aan het einde van de opvoeding zijn gekomen, maar twijfel of ik toch mijn perspectief nog eens moet inbrengen. Veel studiegenoten gaan voor het grote geld; werkgevers staan blijkbaar te springen om de kwaliteiten van deze studenten. Ook mijn zoon, die in computer science afstudeert, lijkt hier niet ongevoelig voor. Als vader vind ik uiteraard dat hij zijn eigen keuzes moet maken, maar ergens vind ik het ook wat armzalig, dat lonken naar geld. Ik zou liever zien dat hij ‘betekenisvol bezig zijn in de wereld’ zwaarder laat wegen dan geld. Ik denk dat dit zowel voor hem als de wereld beter zou zijn. De spanning zit er voor mij in dat ik niet mijn mening belangrijker wil laten zijn dan zijn keuzevrijheid, terwijl ik toch graag mijn perspectief zou willen inbrengen. Alleen hoe? We praten niet heel gemakkelijk samen, maar het kan wel. Mijn vrouw en ik zijn betrokken opvoeders geweest van onze vier kinderen, maar hij heeft al jaren zijn eigen leven.”