Algemeen·NRC·4 nov

Hoe blijven we mens als de wereld steeds verder getechnologiseerd raakt?

Een jaar geleden keek ik uit over een heuvel in West-Virginia en voelde ik me intens gelukkig. Aan mijn voeten lagen de resten van de boom die we in de uren daarvoor hadden omgezaagd. Tijdens zijn wandelingen door het bos achter het huis had een familielid een intieme kennis van de bomen ontwikkeld. Hij zag: deze boom is ziek, dreigt de rest te besmetten en moet daarom weg. Secuur hadden we eerst een touw om de boom heen gegooid en daarna met een handzaag het bovenste gedeelte omgezaagd. Na een uur zwoegen was de boom dankzij een wig omgevallen, toch nog op een andere plek dan we wilden. Het goede hout lag nu voor me, voldaan stapelde ik het op de voorraad brandhout. Ik keek naar de herfstkleuren in het bos achter me, hoorde de vogels fluiten, draaide me om naar de heuvels voor me, voelde de herfstzon op mijn gezicht en dacht: zo gelukkig moet Wendell Berry zich elke dag voelen.