AlgemeenNRC
Hetzelfde denken en toch permanent ruziën
Het is maar een kwart eeuw geleden, misschien iets langer. De tijd van Paars, van Bill Clinton en Tony Blair. De tijd van het einde van de geschiedenis, volgens de Amerikaanse filosoof Francis Fukuyama. We waren het allemaal met elkaar eens, in Nederland en eigenlijk wereldwijd – op een paar rare gekkies na, zoals de Servische president Slobodan Milosevic en Saddam Hoessein in Irak. Die bestreden we dan ook met bijna de gehele wereld gezamenlijk, uit naam van vrijheid, vrede en gerechtigheid. Zelfs vredesactivisten als Mient Jan Faber van het Interkerkelijk Vredesberaad steunden die ‘laatste’ oorlogen waarna het altijd vrede zou zijn.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2020/06/bilic-alylin5bij3.png)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/09/30094112/011026BOE_2036600083_scheffer3.jpg)