Algemeen·NRC·15 dec 2022

Het was een absurde grap, Willem en Sarah met hun kerstdorp

Het begon met een huisje dat we lacherig in de dagen tussen Kerst en Nieuwjaar in een tuincentrum uit een mand afgeprijsde ballen hadden gevist. Een Engelse plattelandsbakker, met een bebloemd voorgeveltje en een dak van rode bakstenen. Binnenin scheen één akelig fel lampje. Het interieur stelde niet veel voor. Wat haastig getekende croissants en een bakkersvrouw met scheve kraalogen. We zetten het huisje op de schouw, er zeker van dat het geen blijvertje was. Maar in het voorbijgaan merkte ik dat ik steeds even moest kijken naar het toonbankje, het uithangbordje met ‘Bakery’ in vreemd gotische letters, het rode katje dat zich om de hoek van het huis verschool. En dat ik dan gelukkig was.