Algemeen·NRC·3 jul 2025

Het schrijven van een roman is een architectonisch proces

Op het moment begeef ik mij in een transitie, een transitie die ik mezelf heb opgelegd. Wat ik wil is een roman schrijven. Een lastige opgave heb ik mij laten vertellen, ook gezien ik in m’n libi tot voor kort maar een handjevol fictieboeken had gelezen. Maar laat dit nou net zijn waar ik op kick, lastige opgaven. Zelf ben ik altijd meer van de non-fictie geweest. Vroeger snapte ik oprecht niet waarom de fuck iemand nou een verhaal van een ander wil lezen dat rechtstreeks vanuit de duim is gezogen. Mijn idee was dat wanneer ik een boek lees er iets geleerd dient te worden, expliciet. Van boeken moet je wijzer worden, en ik had geen zin om de wijsheid tussen de regels door bij elkaar te rapen. Mijn voorkeur ging uit naar zeer directe, informatieve boeken. Boeken die tegen je praten. Ken je die? Je hebt twee soorten boeken in mijn ogen, de een moet je lezen, en de ander praat tegen je. Mijn boekencollectie puilt uit van dit soort non-fictieboeken. Deze dagen ben ik daarentegen op romans, en ben ik mezelf hier inmiddels al anderhalf jaar in aan het onderdompelen.