AlgemeenNRC
Geworteld op een afgelegen eiland
Het licht aan het einde van het jaar was even fel, niet zomerschitterend maar winterfel, een diepgele gloed, melancholisch. Ik wilde het in me opnemen, dat licht, om te bewaren en zelf ergens over te kunnen laten schijnen als dat nodig is. Halverwege de wandeling, we liepen over het modderpad langs het water een regenboog tegemoet, kwam de hagel. Zachte kleine hagel, alsof de hagel het zelf ook niet helemaal geloofde. En daarna was het even avonddonker, tot het licht terugkeerde. Ik hoorde de vogels weer, ook de bomen leken zich te verheugen. Uiteindelijk verschillen we niet zoveel.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2023/05/meijer-eva-032023-261280-homepage.png)
Lees het volledige artikel bij NRC
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
