Algemeen·NRC·13 okt 2022

Felle discussie over de literaire canon gaat nu over schrijvers

De canon bestond niet, was hoogstens iets uit vervlogen en paternalistische tijden. Ik heb het over 2002. Mensen wisten nog wel wat een canon was, maar alles wat naar canon riekte was dood en begraven. Het negatieve sentiment was in 1991 afdoende vertolkt door literatuurwetenschappers Maaike Meijer en Ernst van Alphen in hun bundel met de veelzeggende titel De canon onder vuur , die opent met: „De Grote Nederlandse Meesterwerken staan in een geur van heiligheid. Die teksten die eenmaal tot de canon zijn toegelaten kunnen geen kwaad meer doen.”