Algemeen·NRC·11 mei 2023

Erdogan is bovenal een pragmaticus, en altijd wendbaar in het spel om de macht

De oorlog in Syrië brak uit toen Erdogan als premier in Turkije al een klein decennium aan de macht was. Zijn AKP won de verkiezingen in 2002, toen Turkije door toedoen van instabiele coalitieregeringen in een economische crisis verzeild was geraakt. Erdogan stond voor een balanceeract: hij kon het zich niet veroorloven het seculiere establishment al te zeer te vertoornen, want in dat geval dreigde ingrijpen van het leger. Enkele jaren eerder was de regering van de islamitische Welvaartspartij, waarvoor hij burgemeester van Istanbul was geweest, vanwege diens religieuze signatuur gedwongen af te treden. Tegelijkertijd wilde Erdogan geleidelijk de macht op het establishment veroveren.