AlgemeenLeeuwarder Courant
Er was verdriet op de telefoon van Joost Oomen | column
Er was verdriet op mijn telefoon. In de nieuwsapp verscheen een eindeloze stroom beelden van mensen die renden, mensen die aan hun haren werden meegetrokken, mensen die dood op de grond lagen. Ik hoorde een interview met een jongen van veertien, die zich groot probeerde te houden omdat een beroemde voetballer naast hem stond om hem in het evacuatiecentrum een hart onder de riem te steken, maar die toch huilen moest omdat zijn beste vriend die ochtend door een terrorist was vermoord. En ik was woedend op de schoft die dat brok in die jongen zijn keel had gehangen.

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.