AlgemeenNRC
En toen begon zomaar opeens de dag
Het leek wel of de zon overleden was, zo donker bleef het elke dag. Ja, dat is een mooie zin hè? Die is dan ook niet van mezelf, die is van dichter Willem Wilmink (1936-2003). Mij lukken zulke zinnen niet, en zeker niet in november tot en met februari, een door duisternis gedomineerde periode waarin ik na werktijd amper uit mijn kuil in de bank te jagen ben. Dat ik elke avond toch in bed beland is een klein wonder; dat ik er de volgende ochtend weer uitkom een groter wonder. Ik heb het idee dat in de winter zelfs de koffie trager doorloopt. Het is een tijd waarin ik tot aan mijn nek in de luxeproblemen zit.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2024/01/18125916/data110418078-30761b.jpg)
Lees het volledige artikel bij NRC
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
