Algemeen·NRC·21 aug

Een ode aan de regen

Er stak een koude wind op, de hemel werd grijsgroen. Twee houtduiven fladderden dicht tegen de boomstam aan, een vlinder vouwde zich in de schors, een kruisspin drentelde bezorgd over haar web. Ik wilde het schuifraam al dichtdoen, maar een plotselinge, vochtige windvlaag bracht een geur, de geur van regen – en ik bedacht me. Ik moest verslag doen van dit fenomeen, dat duizend keer zeldzamer leek dan een eclips. Ik schoot in mijn regenjas en ging naar het bos.