Algemeen·NRC·5 okt 2023

Een jonge witte vrouw en haar zwarte buurmannen in de Bijlmer: daar kun je ook een goed boek over schrijven

Ik hou van je, ik vreet je op, je bent van mij en ik van jou, helemaal, altijd, of nee, dat laatste toch maar niet misschien. In Iets warms graag van Tamar Berends (1994) grijpt Denzel Ronja tijdens de seks tussen haar benen. ‘Is dit mijn poesje?’ hijgt hij. Nou en of, zegt zij hartgrondig. Maar als de vraag meermalen terugkeert, krijgt ze er genoeg van: ‘Ik vind het prima om af en toe te zeggen dat ik van hem ben, maar te vaak hoeft van mij niet. Of ik moet het zelf eens proberen.’ Ze vormt ‘haar hand tot een kommetje’ en grijpt hem op haar beurt: ‘Zijn dit mijn ballen? [...] Zeg dat dit mijn ballen zijn.’