Algemeen·NRC·14 feb 2025

Domweg gelukkig in de kringloopwinkel

In een vorig leven, een mooi en interessant leven, was ik veel op vuilnisbelten te vinden. Het was in de jaren tachtig en ik bevond me in Frankrijk, daar waren ze toen overal. Het afval van het Bourgondische dorp waar ik met mijn vriend verbleef werd gedumpt op een idyllische plek in de heuvels, een fietstochtje ernaartoe leverde altijd wel iets bruikbaars op. Ook in de rest van Frankrijk spreidden de vuilnisbelten zich ‘wellustig wel driehonderd meter langs beide kanten van de weg uit’, zoals ik in mijn dagboek noteerde. Mijn vriend was bedrevener in het speuren tussen andermans afval dan ik, zodat ik eens een verjaardagscadeau van hem kreeg waarmee ik eerst niet blij kon zijn. Teleurgesteld over mijn reactie riep hij uit: ‘Maar ik heb hem schoongemaakt en ontroest, draai eens aan dat wieltje, geweldig mechaniek!’ Tot op de dag van vandaag heb ik plezier van mijn slagroomklopper-van-de-vuilnisbelt.