Algemeen·NRC·9 jan

Documentaire over Jeff Buckley, de ‘mooiboy met de engelenstem’: liefdevol en eerlijk portret van een getroebleerde artiest

Niet dat zulke gedachten Bergs inzet zijn. Ze schetst vooral, net als in haar docu Janis: Little Blue Girl (2015), een liefdevol en eerlijk portret van een getroebleerde artiest en diens omgeving. Ze geeft de legende – de mooiboy met de engelenstem, de zoon-van – de menselijke dimensie en sociale context die door dodenverering weleens willen wegvallen. Dat doet ze aan de hand van archiefbeeld en -geluid, gesprekken met figuren uit Buckley’s omgeving en het soort animatie dat sinds Searching for Sugar Man (2012) en Cobain: Montage of Heck (2015) vaste prik lijkt in dit genre. Ze heeft daarbij scherp oog voor de geliefden die Buckley gevormd hebben, onder wie kunstenares Rebecca Moore en zangeres Joan Wasser. Moore wijst fijntjes op de misogynie waarmee vrouwen zoals zij worden bekeken: „Je wordt in het hokje geduwd van vriendin of ex-vriendin, dat is je rol, en in die rol ben je een wat pathetisch figuur.” Terwijl ze, dat is zonneklaar, een creatieve partner-in-crime en mentor was.