Algemeen·NRC·15 sep 2022

Deze schrijfster begint haar autobiografische roman met haar eigen onthoofding

‘Ik overleed op een dinsdagmiddag, overreden door een auto terwijl ik Avenue George V overstak.’ De autobiografische roman Scheiden van Susan Taubes (1928-1969) vangt aan met dit tragische einde, op nuchtere toon beschreven: het regende hard, de hoofdpersoon kwam net bij de kapper vandaan, rende op een taxi af en wordt geschept, met desastreus gevolg: ze wordt onthoofd. Die sensatie, gescheiden raken van de eigen romp, weet de ik-persoon vervolgens bloemrijk te beschrijven: ‘Hoe […] de duizenden biljoenen cellen die opeens bevrijd waren juichend uiteenstoven, vooruit stuwden, zich naar de zeven poorten van Parijs spoedden, door Porte de Clichy, Porte de la Chapelle, Porte d’Orléans, Porte de Versailles; hoe de vingers aan mijn uitgestrekte armen de bossen van Boulogne en Vincennes indoken.’